Opaski gwardii Hitlera wracały do Kancelarii Rzeszy w nocnikach

Formacja, dowodzona przez Josefa „Sepp” Dietricha, już w kampanii polskiej 1939 r. zasłużyła na ostrą krytykę dowództwa Wehrmachtu - gen. Walther von Brauchitsch, wskazując na jej straty (108 zabitych, 292 rannych), nazwał jej żołnierzy „policjantami przebranymi w wojskowe mundury”. Mimo to LSSAH przeszła drogę od oddziału ochronnego do elitarnej dywizji pancernej, walcząc w Holandii, Grecji, na froncie wschodnim, w Normandii i w Ardenach.

Formacja była też odpowiedzialna za liczne zbrodnie na jeńcach i cywilach - w Wormhoudt w 1940 r. zamordowała 81 brytyjskich jeńców, a pod Malmedy w grudniu 1944 r. 71 amerykańskich. Na froncie wschodnim jej batalion dowodzony przez Jochena Peipera spalił wieś Stanicznoje przy użyciu przerobionych na miotacze ognia palników, co przyniosło mu przydomek „Lötlampen-Bataillon”.

27 marca 1945 r., po nieudanej ofensywie „Frühlingserwachen” na Węgrzech, rozwścieczony Hitler nakazał dywizji zdjąć opaski z jej nazwą - symboliczny gest zerwania szczególnej więzi między Führerem a jego dawną gwardią. Dietrich nie ujawnił podwładnym treści rozkazu, ale wiadomość się rozniosła; niektórzy oficerowie odesłali opaski i odznaczenia do Kancelarii Rzeszy w nocnikach. Resztki formacji skapitulowały przed Amerykanami 8 maja 1945 r.