Tallińska reduta

Drugi atak bolszewickiej 6. Dywizji Strzeleckiej przełamał obronę Narwy, otwierając ofensywę na dopiero co niepodległą Estonię. Niespełna dwa miesiące później, 18 stycznia 1919 r., miasto odzyskali między innymi fińscy ochotnicy, którzy rozstrzelali pod ratuszem 27 schwytanych komunistów.

Ofensywa Armii Czerwonej zatrzymała się dopiero około 35-40 km od Tallina. Na okupowanych terenach bolszewicy rozpoczęli terror wymierzony w duchowieństwo i niemiecką arystokrację - zakazano nabożeństw pod karą śmierci, a łączną liczbę ofiar artykuł szacuje na około 700 osób.

Kluczowym wsparciem dla Estonii byli fińscy ochotnicy. 18 stycznia 1919 r. ich formacja wtargnęła do Narwy; Lew Trocki i estoński komunista Jaan Anvelt zdołali uciec, ale 27 schwytanych fińskich komunistów rozstrzelano pod ratuszem.

Autor nie ukrywa też przemocy strony estońskiej: sądy wojskowe stracił 284 osoby, a łączną skalę tzw. białego terroru w Estonii w latach 1918-1919 szacuje na około 800 zabitych. Wojnę zakończył traktat pokojowy podpisany w Tartu 2 lutego 1920 r.