Powstańczy szturm na Święty Krzyż

Szturm rozpoczął się nad ranem. Prowadziły go kompania „Lewar” i batalion „Harnaś”, wsparte odwodowymi plutonami obwodu Śródmieście oraz jednostkami Narodowej Organizacji Wojskowej. Według artykułu atakowało około 280 powstańców, a kościoła i komendy broniło około 200 żołnierzy Schutzpolizei oraz przydzielonych im policjantów wschodnich.

Po wysadzeniu muru i drzwi zakrystii przez kobiety z pododdziału „Lewara” powstańcy wdarli się do kościoła; walki w świątyni zakończyły się około godz. 6.30. Następnie z pomocą proboszcza odnaleźli ukryte przejście do sąsiedniej księżówki: niski przewód grzewczy, którym żołnierze czołgali się w ciemności.

Żołnierze „Harnasia” zniszczyli ostatnim posiadanym pociskiem z piata bunkier w dolnej kondygnacji księżówki i głównie ich siłami zdobyto budynek. Ostatnim etapem było opanowanie komendy policji około godz. 12.30; najzacieklej bronioną kwaterę żandarmów zaatakowano między innymi pompą z płynem zapalającym.

W piwnicy zdobytej komendy uwolniono przetrzymywanych granatowych policjantów i przejęto broń. Powstańcy utrzymali kościół oraz komendę do 5 września 1944 roku.