Gen. von Seydlitz oddaje się do sowieckiej niewoli

31 stycznia 1943 r. niemiecki gen. Walther von Seydlitz-Kurzbach, dowódca LI Korpusu 6. Armii pod Stalingradem, nie czekając na zgodę feldmarszałka Friedricha Paulusa, oddał siebie i sztab korpusu do sowieckiej niewoli - kilka dni przed kapitulacją reszty okrążonej armii.

Seydlitz, wcześniej skutecznie wyprowadzający wojska z okrążeń pod Chołmem i Diemiańskiem, jako jeden z pierwszych apelował do Paulusa o rezygnację ze zdobywania Stalingradu, a 21 listopada 1942 r. błagał go o rozpoczęcie ewakuacji lotniczej. Paulus nie zdecydował się na działanie; 31 stycznia 1943 r. Seydlitz poddał się Armii Czerwonej, a kilka dni później skapitulowały resztki 6. Armii wraz z samym Paulusem - do niewoli trafiło łącznie blisko 90 tys. niemieckich żołnierzy.

Po niewoli Seydlitz stał się aktywnym narzędziem sowieckiej propagandy - współzałożycielem Związku Oficerów Niemieckich, wywożonym na front, by w ramach tzw. „Von Seydlitz show” nawoływać niemieckie oddziały do kapitulacji; co trzeci z 18,2 tys. żołnierzy, którzy dobrowolnie przeszli na stronę sowiecką, miał przy sobie ulotkę sygnowaną przez jego środowisko.

Gdy w 1955 r., dzięki wynegocjowanemu przez kanclerza Konrada Adenauera porozumieniu z Nikitą Chruszczowem, Seydlitz po 12 latach opuszczał Związek Sowiecki - w którym w 1950 r. został aresztowany i skazany na 25 lat więzienia - napisał przed wyjazdem list z podziękowaniami do Klimienta Woroszyłowa, wyrażając wdzięczność za to, czego miał się tam „nauczyć”.