Rzeczpospolita
Wyrok śmierci na Wołodkowicza wyprzedził odsiecz
Trybunał Litewski skazał na śmierć Michała Wołodkowicza za napad szablą na posiedzenie w Mińsku. Sędziowie kazali go rozstrzelać natychmiast, gdy dowiedzieli się, że na pomoc jedzie już Karol Stanisław Radziwiłł „Panie Kochanku”.
12 lutego 1760 r. Trybunał Litewski w Mińsku wydał na podstawie Statutu litewskiego wyrok śmierci na 26-letniego deputata Michała Wołodkowicza, który 1 lutego pijany zaatakował szablą posiedzenie trybunału, ciął stojący na stole krzyż i zranił deputata Józefa Dłuskiego.
Wołodkowicz liczył na ratunek przyjaciela, Karola Stanisława Radziwiłła „Panie Kochanku”, który ruszył z Białej Podlaskiej do Mińska. Gdy wicemarszałek Michał Tadeusz Morykoni dowiedział się, że książę jest już w drodze, nie czekał na jego przyjazd i kazał natychmiast rozstrzelać skazanego - jak pisze historyk Zofia Zielińska, niezwykły pośpiech sugeruje, że Morykoni działał pod presją rywalizującej z Radziwiłłami „Familii” Czartoryskich.
Wyprowadzany na rozstrzelanie Wołodkowicz spowiadał się kilka godzin, licząc, że Radziwiłł zdąży dotrzeć do Mińska. Książę dotarł zbyt późno i do końca życia, 30 lat później, na łożu śmierci wspominał, że spotkały go w życiu dwa nieszczęścia: rozbiory i śmierć Michała Wołodkowicza.