II Rzeczpospolita
Dedykacja Piłsudskiego dla Wieniawy-Długoszowskiego
6 stycznia 1925 r. Józef Piłsudski wpisał do egzemplarza swojej książki „Rok 1920” dedykację dla Bolesława Wieniawy-Długoszowskiego, zaliczając go do wąskiego grona swoich najbliższych współpracowników z czasów wojny z Rosją bolszewicką.
Marszałek określił to grono francuskim terminem „équipe de la volonté du chef” - ekipa realizująca wolę wodza - stawiając w nim Wieniawę obok Walerego Sławka, Aleksandra Prystora i Tadeusza Piskora.
Dedykacja podkreślała bezgraniczne zaufanie Piłsudskiego do Wieniawy, jego gotowość do wykonywania najtrudniejszych poleceń bez oglądania się na siebie oraz podporządkowanie własnej osoby służbie wodzowi.
Ta więź sięgała ich pierwszego spotkania w Paryżu w lutym 1914 r., po którym Wieniawa pisał do brata, że po raz pierwszy poczuł się żołnierzem, bo znalazł wodza i zrozumiał sens służby.