powstania narodowe
Żuawi Śmierci w boju pod Miechowem
Pod Miechowem starła się formacja ochotników, którzy przysięgali walczyć aż do zwycięstwa powstania styczniowego albo własnej śmierci - stąd ich nazwa, Żuawi Śmierci. Oddział dowodził Francuz François de Rochebrune, walczący w czarnych mundurach z białymi krzyżami i czerwonymi fezami.
17 lutego 1863 r. pod Miechowem Żuawi Śmierci - ochotnicza formacja powstania styczniowego - stoczyli pierwszą z trzech bitew swojej najbardziej znanej kampanii (po Miechowie przyszły starcia pod Chrobrzem i Grochowiskami w marcu). Oddział dowodził François de Rochebrune, Francuz, który zgłosił się walczyć i zginąć za sprawę polską.
Mocna nazwa formacji wiązała się z przysięgą ochotników: zobowiązywali się walczyć aż do zwycięstwa powstania albo do własnej śmierci. Wyróżniali się charakterystycznym umundurowaniem - czarnymi mundurami z białymi krzyżami na piersi i czerwonymi fezami.
Rochebrune, ukazywany bez bezkrytycznej heroizacji, miał wśród żołnierzy autorytet, ale wdawał się też w konflikty z innymi dowódcami powstania, które ostatecznie zmusiły go do powrotu do Francji - losem Polski interesował się jednak do końca życia.